Het lijkt erop alsof ieder mens capaciteit heeft om problemen op te lossen. Het is als het ware alsof het brein een specifieke ruimte en energie heeft om bewust te werken aan problemen en uitdagingen, wat ik het probleem-box noem. Is er niets om op te lossen? Het brein verzin zelf een probleem om de box op te vullen, het mag namelijk niet leeg zijn.Het lijkt erop alsof ieder mens capaciteit heeft om problemen op te lossen. Het is als het ware alsof het brein een specifieke ruimte en energie heeft om bewust te werken aan problemen en uitdagingen, wat ik het probleem-box noem. Is er niets om op te lossen? Het brein verzint zelf een probleem om de box op te vullen, het mag namelijk niet leeg zijn.
In deze metafoor fungeert de probleem-box als een soort mentale werkruimte die continu actief blijft. Zodra er geen directe externe problemen zijn, kan het brein interne scenario’s gaan creëren: twijfels over het verleden, zorgen over de toekomst of herkauwen van situaties die eigenlijk al voorbij zijn. Niet omdat dit altijd nuttig is, maar omdat het systeem gericht lijkt op het blijven “werken” met beschikbare mentale energie.
Wat interessant is, is dat deze werkruimte niet altijd helder laat zien wat werkelijk een urgent probleem is en wat vooral mentale invulling is. Hierdoor kunnen gedachten zich opstapelen tot complexe innerlijke structuren, waarin gevoel en interpretatie sterk met elkaar verweven raken. De oorspronkelijke oorzaak van spanning is dan niet altijd meer direct herkenbaar, terwijl de ervaring van “er is iets dat opgelost moet worden” wel aanwezig blijft.
In sommige gevallen kan een (begeleide) psychedelische ervaring deze dynamiek tijdelijk doorbreken. Door de gebruikelijke manier van denken te versoepelen, ontstaat er ruimte om de inhoud van de probleem-box anders te bekijken. Patronen kunnen zich laten zien als patronen, in plaats van als absolute waarheden. Dit kan leiden tot het besef dat niet alles wat als probleem wordt ervaren ook daadwerkelijk een probleem is dat opgelost moet worden.
Vanuit dat perspectief kan er ook een verschuiving plaatsvinden: niet alles hoeft gevuld te zijn met oplossen, analyseren of controleren. Soms ontstaat er juist helderheid wanneer de probleem-box even niet actief wordt ingevuld, waardoor er meer ruimte komt voor rust, waarneming en een directer ervaren van wat er is.