MDMA sessie bij verwaarlozing jeugd

Vandaag begeleid ik iemand die MDMA heeft ingenomen. Deze Duitse man naar Amaterdam gekomen om mij als tripsitter in te huren. Al vrij vroeg in de sessie gaf deze man aan dat emotionele verwaarlijzing tijdens zijn jeugd hem tegenhoud om in het heden een diepere verbinding op te bouwen met anderen.

Tijdens de sessie waren er mooie inzichten en gevoelens die waarschijnlijk nuttig zijn en verandering kunnen geven. Deze uitspraken in het Engels zijn gemaakt:

1. What has been, has been
2. Being mysels is very enough
3. I'm 100% satisfied with myself
4. I'm more healthy than ever
5. 53 is the age of my body
6. I'm funny, I'm tall
7. Getting as rich as possible is not my aim
8. Making the world a better place is a better goal
9. I believe in myself
10. Dying is a part of life

Deze uitspraken wijzen op een verschuiving van oude pijn naar meer zelfacceptatie, zingeving en innerlijke rust. De rode draad is dat hij tijdens de MDMA-ervaring iets heeft kunnen aanraken wat vaak onder emotionele verwaarlozing ligt, namelijk het gevoel dat hij misschien niet genoeg is of dat verbinding niet veilig of vanzelfsprekend is. Zijn uitspraken laten juist het tegenovergestelde zien. Er kwam ruimte voor eigenwaarde, mildheid en een bredere levensvisie.

Wat vooral opvalt is dat meerdere zinnen draaien om zelferkenning. Uitspraken als “Being myself is very enough”, “I’m 100% satisfied with myself” en “I believe in myself” wijzen op herstel van zelfvertrouwen en een afname van innerlijke afwijzing. Ook de zin “I’m more healthy than ever” kan symbolisch belangrijk zijn, omdat dit niet alleen over lichamelijke gezondheid hoeft te gaan, maar ook over emotioneel herstel en een gevoel van heelheid.

Daarnaast zit er een mooie verschuiving in van externe bevestiging naar innerlijke waarden. “Getting as rich as possible is not my aim” en “Making the world a better place is a better goal” laten zien dat hij contact maakte met wat voor hem werkelijk betekenisvol is. Dat is vaak therapeutisch relevant, omdat jeugdige emotionele tekorten mensen soms richting prestatie, controle of status duwen als compensatie. In deze sessie lijkt hij meer uit te komen bij authenticiteit, verbinding en bijdrage.

Ook de uitspraken over lichaam, humor en sterfelijkheid zijn veelzeggend. “53 is the age of my body” kan duiden op een onderscheid tussen zijn diepere zelf en zijn lichamelijke leeftijd. “I’m funny, I’m tall” klinkt eenvoudig, maar juist zulke concrete, luchtige zelfomschrijvingen kunnen een teken zijn van ontspannen zelfaanvaarding. “Dying is a part of life” wijst op existentiële acceptatie en mogelijk minder angst voor vergankelijkheid.

Alles bij elkaar lijkt dit dus een zeer succesvolle sessie worden, vooral als de inzichten worden gebruikt in het dagelijks leven na de sessie.