Hoe 2C‑B, MDMA en psilocybine verschillend voelen volgens onderzoek

In een recente dubbelblinde studie zijn 2C‑B (10, 20 en 30 mg), 125 mg MDMA en 25 mg psilocybine direct met elkaar vergeleken bij 24 gezonde deelnemers.
De figuren met tijdschalen hieronder laten mooi zien hoe sterk en hoe lang mensen zich onder invloed voelen, welke effecten als prettig of onprettig worden ervaren, en hoe angst, misselijkheid en sociale gevoelens zich ontwikkelen.

Hoe sterk voelen mensen “überhaupt iets”?

Panel A (“any drug effect”) laat de globale intensiteit zien: in welke mate iemand merkt dat er een middel werkt, zonder dat dit al goed of slecht hoeft te zijn.
Hier scoort psilocybine het hoogst; mensen voelen zich op psilocybine dus het meest duidelijk onder invloed, daarna volgt 2C‑B 30 mg en MDMA komt daar net onder, terwijl lagere 2C‑B‑doseringen en placebo duidelijk lager blijven.

Goede vs. ongewenste effecten

In panel B (“good drug effect”) zie je dat de gewenste, prettige effecten het sterkst zijn bij psilocybine, gevolgd door 2C‑B 30 mg en MDMA, met lagere scores voor 2C‑B 10 en 20 mg en nauwelijks effecten bij placebo.
Panel C (“bad drug effect”) laat zien dat psilocybine ook de hoogste ongewenste effecten geeft; alleen psilocybine veroorzaakt in deze studie duidelijke “bad drug effects” en angst vergeleken met placebo, wat waarschijnlijk samenhangt met de sterke en langdurige intensiteit.

Zich “high” voelen: MDMA vs. psilocybine

Panel D (“high”) toont het gevoel van echt “high” zijn.
In het eerste deel van de ervaring (ongeveer het eerste uur) ligt MDMA hier vaak iets hoger dan psilocybine, maar na circa twee uur lopen de curves dicht bij elkaar en zijn de high‑scores gemiddeld vergelijkbaar, terwijl psilocybine dan langer aanhoudt.

Angst en misselijkheid

Panel E (“anxiety”) en panel F (“nausea”) laten zien dat psilocybine het meest met angst en misselijkheid samenhangt.
Op de tweede plek zie je bij beide uitkomstmaten de hogere 2C‑B‑dosering: 30 mg 2C‑B laat meer angst en misselijkheid zien dan lagere doses, maar minder dan psilocybine, terwijl MDMA op deze schalen relatief laag blijft.

Veranderingen in waarneming en ego

Panels G tot en met K tonen visuele en auditieve veranderingen, veranderde perceptie en ego‑oplsossing.
Ook hier is psilocybine het duidelijkst: de curves voor veranderingen van zien en horen, altered perception en ego dissolution zijn het hoogst en breedst bij psilocybine, daarna volgt 2C‑B 30 mg en daaronder MDMA en de lagere 2C‑B‑doseringen.

Sociale gevoelens: openheid, nabijheid en alleen willen zijn

Panels M, N en O gaan over openheid, “closeness to others” en “want to be with others”, terwijl panel P “want to be alone” laat zien.
MDMA en 2C‑B 30 mg verhogen vooral openheid en nabijheid tot anderen, terwijl psilocybine daar ook positieve effecten heeft maar in deze dosis tegelijkertijd meer neiging tot terugtrekking en introspectie kan geven, wat terug te zien is in een iets hogere “want to be alone”-tendens dan bij MDMA.

Positieve, moeilijke en perceptuele effecten: 2C‑B vs. MDMA vs. psilocybine

Naast de moment‑tot‑moment grafieken zijn ook gestandaardiseerde vragenlijsten gebruikt om positive, distress‑ (moeilijke) and perceptuele effecten en mystieke/spirituele ervaringen te meten.
De onderstaande balkdiagrammen in de nieuwe figuur laten precies zien hoe 2C‑B‑doseringen, MDMA en psilocybine hierop scoren.

Positieve effecten (PoSE)

Panel A toont de Positive Effects (PoSE): totale positieve score, ervaring van eenheid, spirituele ervaring, blissful state, inzichtelijkheid, disembodiment en changed meaning.
Psilocybine heeft bij vrijwel alle positieve subschalen de hoogste waarden: vooral blissful state, spirituele/eenheids‑ervaringen en inzichtelijkheid springen eruit, terwijl 2C‑B 30 mg daaronder komt en MDMA nog wat lager scoort.

Distressende effecten (DiSE)

Panel B laat Distressing Effects (DiSE) zien: totale distress‑score, impaired control and cognition en angst.
Hier zie je dat psilocybine ook de hoogste distress‑scores en angst geeft, gevolgd door 2C‑B 30 mg; MDMA en de lagere 2C‑B‑doseringen blijven duidelijk lager en liggen dichter bij placebo.
Dit sluit aan bij de tijdgrafieken waar psilocybine de meeste angst, misselijkheid en “bad drug effects” gaf, en 2C‑B 30 mg op de tweede plek kwam.

Perceptuele effecten (PerE)

Panel C toont Perceptual Effects (PerE): totale perceptuele score, complex imagery, elementary imagery en audiovisuele synesthesie.
Psilocybine is hier opnieuw duidelijk dominant: het geeft de meest uitgesproken visuele en sensorische veranderingen, inclusief complexe innerlijke beelden en audiovisuele synesthesie, met 2C‑B 30 mg op de tweede plaats en MDMA en lagere 2C‑B‑doseringen veel subtieler.

Mystieke en spirituele ervaring (MEQ, PES)

Panel D combineert verschillende mystieke‑ervaring‑schalen (MEQ30, MEQ40, PES48) en subschalen zoals mystical, positive mood, transcendence of time/space, ineffability, connectedness, visual experience en distressing experience.
Ook hier scoort psilocybine het hoogst op de meeste mystieke en spirituele dimensies, met sterke positieve stemming, gevoel van transcendentie en verbondenheid, terwijl 2C‑B 30 mg opnieuw een middenpositie inneemt (duidelijk boven MDMA, maar onder psilocybine) en MDMA relatief lager blijft op de klassieke “mystical experience”-schalen.

Conclusion

Samengevat: psilocybine geeft in deze setting de sterkste en meest uitgesproken combinatie van positieve, mystieke en perceptuele effecten, maar ook de meeste angst en distress, wat mede komt door de hogere intensiteit en langere duur.
2C‑B 30 mg vormt een soort hybride profiel: minder heftig dan psilocybine qua angst en intensiteit, maar wél duidelijk psychedelisch en mystiek, en met entactogene/openende eigenschappen die dichter bij MDMA liggen.

Toevoeging

Een interessante gedachte is dat de sterke kanten van MDMA en psilocybine elkaar mogelijk kunnen aanvullen. Psilocybine lijkt vooral de diepste, meest mystieke en meest betekenisvolle ervaring op te roepen, maar gaat in hogere intensiteit ook vaker samen met angst, misselijkheid en moeilijke momenten.
MDMA staat daarentegen bekend om het vergroten van emotionele openheid, verbondenheid en empathie, en om het dempen van angst en sociale dreiging
Juist daardoor is het voorstelbaar dat MDMA in sommige combinaties de psilocybine-ervaring zachter, veiliger en emotioneler toegankelijker maakt, zonder dat de diepgang volledig verloren gaat.
Binnen Triptherapie hebben we veel mensen begeleid die een hippieflip deden, waarbij MDMA met psilocybine werd gecombineerd. Op basis van die ervaringen zien we geregeld dat deze combinatie kan zorgen voor meer ontspanning, meer emotionele overgave en minder weerstand bij het ingaan van het psychedelische proces.
Tegelijk blijft voorzichtigheid belangrijk, want het combineren van middelen verhoogt ook de complexiteit, de lichamelijke belasting en de onvoorspelbaarheid van het verloop.